بیماری آنسفالیت مغزی چیست ، علل، علائم و راه درمان

بیماری آنسفالیت مغز را می توان نوعی التهاب مغزی معرفی کرد. به وجود آمدن این بیماری می تواند در نتیجه دلایل مختلفی رخ دهد، اما عفونت ویروسی را می توان شایع ترین علت آن در نظر گرفت. این عارضه می تواند زمینه ساز بروز مشکلات حرکتی، تشنج یا اختلالاتی در بینایی یا شنوایی شود.

این مقاله به همین موضوع پرداخته است و در ادامه به جزئیات بیشتری از این موضوع اشاره خواهد کرد. در این مقاله به مواردی مانند تاریخچه، علل، علائم، خطرات و درمان های این بیماری اشاره خواهیم کرد. با این مقاله همراه شوید و آن را تا انتها مطالعه کنید.

تاریخچه بیماری چیست؟

​

کنستانتین فون اکونومو

نام آنسفالیت بی حالی مربوط به یک متخصص مغز و اعصاب به نام کنستانتین فون اکونومو و سال 1916 است. این نام در مرحله های اولیه اپیدمی به آن داده شد.

این بیماری را بیشتر بشناسید

آنسفالیت (Encephalitis) مغز یا التهاب بافت مغز را می توان عفونتی نادر و جدی در نظر گرفت که احتمال می رود عوامل متعددی آن را به وجود آورند. ممکن است این بیماری تنها علائم آنفولانزا مانند سردرد یا تب را به صورت خفیف به وجود آورد یا فاقد هر گونه علائم باشد. همچنین احتمال بروز علائم شدید مانند گیجی، مشکلات حرکتی، تشنج، مشکلات بینایی و شنوایی و حتی کما نیز وجود دارد.

70 درصد از موارد آنسفالیت مغزی به علت ویروس ها رخ می دهند. در حقیقت تلاش بدن برای مقابله با ویروس منجر به التهاب در مغز می شود. در مواردی نادر ممکن است باکتری ها، کرم های انگلی و قارچ ها زمینه ساز ابتلا به این مشکل شوند. می توان حساس ترین رنج سنی برای مبتلا شدن به این بیماری را خردسالان (کمتر از یک سال) و افراد مسن (بالاتر از 65 سال) معرفی کرد.

در برخی از موارد، ممکن است این بیماری تهدید کننده زندگی باشد. بسیار مهم است که تشخیص و درمان به موقع در چنین اختلالی با نظارت دکتر و بهترین دکتر متخصص مغز و اعصاب انجام شود، زیرا برای هر فرد دشوار است که چگونگی تاثیر آن را پیش بینی کند.

علائم آنسفالیت مغز شامل چه مواردی است؟

​

علائم بیماری آنسفالیت مغزی

به طور معمول برخی از موارد زیر را می توان در فرد مبتلا به این عارضه و به ویژه نوع ویروسی آن مشاهده کرد:

• سردرد
• تب
• ضعف
• علائم مشابه آنفولانزا
• سفتی اندام ها به ویژه سفتی گردن
• فتوفوبیا یا افزایش حساسیت به نور
• سرفه
• احساس خواب آلودگی

مواجهه با علائم زیر نیز در موارد جدی تر ممکن است:

• تهوع و استفراغ
• سردرد شدید
• گیجی
• مشکلات گفتاری و شنوایی
• از دست دادن حافظه
• توهمات
• کما
• تشنج

موارد زیر نیز در دسته علائم و نشانه های این ضایعه در نوزادان و کودکان خردسال قرار می گیرد:

• تهوع و استفراغ
• ظهور برآمدگی در نواحی نرم (فونتانل) جمجمه نوزاد
• بی قراری و افزایش تحریک پذیری
• تغذیه ضعیف یا بیدار نشدن نوزاد برای مصرف شیر

علائم این بیماری به آنفولانزا شباهت دارد و برای تشخیص بهتر آن باید به پزشک و دکتر متخصص مغز و اعصاب مشهور مراجعه شود.

علت التهاب بافت مغز چیست؟

​

علت التهاب بافت مغز در بیماری آنسفالیت

مطالعات انجام شده نشان داده است که هنوز علت دقیقی برای بیش از 60 درصد از موارد این بیماری معرفی نشده است. ایجاد این عارضه یا التهاب مغز می تواند در نتیجه عفونت مستقیم مغز با ویروس، قارچ یا باکتری رخ دهد.

همچنین هنگام پاسخگویی سیستم ایمنی بدن به عفونت یا حمله اشتباهی به بافت مغز نیز احتمال بروز این اختلال وجود خواهد داشت. سه دسته اصلی از ویروس ها می توانند زمینه ساز بروز آنسفالیت اولیه شوند:

• ویروس های رایج مانند ویروس هرپس سیمپلکس و ویروس اپشتین بار
• ویروس های دوره کودکی مانند سرخک و اوریون
• آربوویروس ها که پشه ها، کنه ها و حشره های دیگر آن را انتقال می دهند.

معمولا آنسفالیت ثانویه را می توان عارضه یک عفونت ویروسی در نظر گرفت. اغلب ظهور علائم روزها یا هفته ها بعد از عفونت اولیه رخ خواهد داد. در چنین شرایطی سیستم ایمنی شخص با سلول های مغز سالم (که به عنوان موجودات خارجی در نظر گرفته می شوند)، برخورد می کنند و آنها را مورد حمله قرار می دهند. علت کار کردن سیستم ایمنی بدن به این صورت هنوز مشخص نشده است.

پزشکان عقیده دارند که در مواردی می توان التهاب بافت مغز در نتیجه ضربه را نیز در دسته همین بیماری قرار داد. نکته جالب و قابل توجه این است که بعد از شروع همه گیری ویروس کرونا، پزشکان به این بیماری پی بردند.

به عقیده آنها بین این بیماری و کرونا رابطه ای وجود دارد؛ ویروس جدید کرونا می تواند منجر به التهاب مغز شود. اگرچه امکان ابتلای هر فرد به این بیماری وجود دارد، اما برخی از گروه ها بیشتر در معرض خطر هستند که برخی از آنها عبارتند از:

• بزرگسالان مسن تر
• نوزادان و کودکان خردسال
• افرادی که در برخی مناطق سکونت دارند که وجود پشه ها و کنه ها در آنها شیوع بیشتری دارد.
• افراد دارای سیستم ایمنی ضعیف

انواع بیماری چه مواردی را در بر می گیرد؟

​

انتقال ویروس از طریق پشه ژاپنی

انواع مختلف این عارضه دلایل مختلفی دارند که عبارتند از:

• گسترش نوع ژاپنی و نوع اسب شرقی از راه نیش پشه صورت می گیرد.
• گسترش هاری ممکن است از طریق نیش یا گاز گرفتگی حیوانات درنده باشد که ناقل هاری هستند.
• پخش آنسفالیت منتقل شده از کنه به وسیله کنه های عفونی صورت می گیرد.

مطالعات برای بررسی این عارضه مغزی همچنان ادامه دارد و در حال اجرا است.

برای پیگیری علائم این بیماری دکتر با من می تواند مجموعه ای از خدمات پزشکی که مورد نیاز مراجعه کنندگان است را به آنها ارائه دهد. این خدمات می تواند مشاوره پزشکی و نحوه ارتباط با متخصصان و پزشکان باشد یا کمک کند که افراد متقاضی و مراجعه کننده ارتباطی آسان تر با پزشکان و متخصصان داشته باشند.

این مجموعه مواردی مانند مشخصات و چگونگی دسترسی به هر پزشک و دکتر متخصص مغز و اعصاب حرفه ای را در اختیار افراد قرار می دهد.

عوارض بیماری چیست؟

افراد مسن و افرادی که سریعا تحت درمان قرار نمی گیرند، در معرض خطر بیشتری قرار دارند که ممکن است عوارض زیر برایشان ایجاد شود:

• از دست دادن حافظه؛ به خصوص در میان افرادی که دارای نوع HSV هستند.
• صرع
• تغییرات رفتاری یا شخصیتی مثل نوسانات خلقی، عصبانیت، ناامیدی، اضطراب (نوع مغز و اعصاب)
• آفازی یا مشکلات زبانی و گفتاری

شما هم برای مراجعه به متخصصی کاربلد و حرفه ای، می توانید به دکتر با من رجوع کنید که توانسته است با جمع آوری مجموعه ای از بهترین پزشکان و متخصصان در کنار هم، مراجعه کنندگان را یاری کند.

به این ترتیب افراد می توانند از موقعیت مکانی، تخصص، مشخصات، شماره تلفن تماس، نحوه دسترسی به هر پزشک و موارد دیگر مرتبط با هر دکتر متخصص مغز و اعصاب مشهور در تهران و شهرهای دیگر مطلع شوند. در نتیجه با در نظر گرفتن این موارد خواهند توانست متناسب با نوع نیاز و تخصص هر پزشک، بهترین گزینه را انتخاب کنند.

پیشگیری از بروز بیماری چگونه ممکن خواهد بود ؟

​

پیشگیری از بیماری آنسفالیت

تزریق واکسن های سرخک، سرخجه و اوریون را می توان موثرترین راه دانست که خطر ابتلا به این عارضه مغزی را کاهش می دهد. در مناطقی که شیوع پشه ها و کنه هایی که حامل ویروس های عامل آنسفالیت مغز هستند، بالا است، افراد باید اقداماتی را انجام دهند تا خطر گزش کاهش پیدا کند. در حال حاضر می توان به مواد دافع پشه به صورت اسپری دسترسی داشت.

استفاده از بهداشت مناسب و شستشوی دست ها کمک می کند که از انتشار ویروس ها و باکتری ها جلوگیری شود. در صورت مواجهه با فرد مبتلا به نوع باکتریایی از این عارضه، تماس با پزشک لازم است. ممکن است مصرف یک دوره آنتی بیوتیک تجویز شود تا از ابتلا به این بیماری جلوگیری به عمل آید.

در مورد کودکان زیر دو سال، شما اجازه ندارید که از مواد دافع پشه استفاده کنید. اما برای کودکان بزرگ تر می توان با اسپری کردن اسپری دافع روی دست ها آن را روی صورت کودک مالید. از مالیدن مواد دافع روی دست کودکان خردسال خودداری کنید؛ زیرا این کودکان ممکن است دست خود را درون دهانشان فرو ببرند.

نحوه تشخیص صحیح آنسفالیت مغز چگونه است؟

پزشک و بهترین دکتر متخصص مغز و اعصاب به معاینه و بررسی سابقه پزشکی بیمار می پردازد و علاوه بر آن ممکن است تجویز برخی از آزمایش ها را نیز انجام دهد که در ادامه توضیح داده ایم.

تست های تصویربرداری

سی تی اسکن می تواند به تشخیص تغییرات ساختار مغز کمک کند. همچنین این قابلیت را دارد که دلایل دیگر را رد کند که عبارتند از: سکته مغزی، تومور یا آنوریسم. با این حال تشخیص التهاب بافت مغز از طریق ام ار آی را می توان به عنوان بهترین گزینه در نظر گرفت. زیرا پزشکان می توانند از آن استفاده کنند تا تغییرات کلاسیک مغزی که نشان از این بیماری دارد، شناسایی شود.

نوار مغزی

نوار مغزی که کنترل کننده فعالیت الکتریکی مغز است، می تواند نشان دهد که امواج خاصی در افرادی که به این عارضه مبتلا هستند، در یک یا هر دو لوب تمپورال وجود دارد.

پونکسیون کمری

طی این روش یک سوراخ در کمر ایجاد می شود و به کمک آن، نمونه ای از مایع مغزی نخاعی ستون فقرات گرفته خواهد شد. در صورت بالاتر از حد انتظار بودن سطوح پروتئین و گلبول های سفید خون احتمال دارد که فرد به این عارضه مغزی مبتلا باشد.

در صورت مشکوک بودن پزشک به آنسفالیت ویروسی ممکن است تجویز آزمایش خون توسط وی انجام شود.

درمان قطعی بیماری چگونه ممکن است؟

شیوه درمانی این عارضه مغزی تمرکز ویژه ای بر این امر دارد که علل زمینه ای درمان شود و علائم کاهش پیدا کند. درست است که کاهش شدت علائم جسمی بیماری با مراقبت های بیمارستانی و داروها رخ می دهد، اما با باقی ماندن اثرات و عوارض آنها روی عملکرد مغز بر زندگی روزمره اثرگذار خواهد بود. راهکارهای درمانی این بیماری می تواند شامل موارد زیر شود:

• کورتیکواستروئیدها: ممکن است توصیه پزشکان این باشد که استروئید برای کاهش التهاب در مغز تزریق شود.
• داروهای ضد ویروسی: چنین داروهایی می توانند در موارد آنسفالیت ویروسی، درمان علت اصلی این بیماری را انجام دهند.
• آنتی بیوتیک ها: درمان عفونت های باکتریایی که شاید زمینه ساز بروز این عارضه شوند، از طریق آنتی بیوتیک ها امکان پذیر است.
• داروهای ضد قارچ: چنین داروهایی در موارد نوع قارچی این عارضه می توانند در درمان کمک کنند.
• داروهای ضد تشنج: در صورتی که این بیماری منجر به تشنج شود، چنین داروهایی می توانند موجب کاهش یافتن تشنج شوند.
• جراحی: در صورتی که تشخیص پزشکان این باشد که ضربه شدید مغزی یا تومور، این عارضه را به وجود آورده است، ممکن است جراحی را تجویز کرده و برای آن اقدام کند.
• ایمونوتراپی: طی این روش درمانی، پزشک اقدام به تزریق داخل وریدی می کند و یک محلول که دارای تعداد زیادی آنتی بادی که جمع آوری شده از خون اهدایی است را تزریق می کند.
• پلاسما فرزیس: در این روش از روش های درمان التهاب مغز، خارج شدن خون از بدن بیمار رخ می دهد تا فیلتر کردن اتو آنتی بادی های حمله کننده به مغز صورت گیرد. سپس جایگزین شدن خون فرد با آلبومین یا خون اهدایی توسط پزشک و دکتر متخصص مغز و اعصاب مشهور در تهران و شهرهای دیگر انجام می شود.

زمان مراجعه به پزشک چه زمانی خواهد بود؟

​

زمان مراجعه به پزشک مغز و اعصاب در بیماری آنسفالیت

در صورتی که فردی با علائم این بیماری مواجه باشد، باید در اولین فرصت به پزشک و فوق تخصص حرفه ای مغز و اعصاب مراجعه کند و با وی به مشورت بپردازد. زیرا درمان به موقع بسیار حائز اهمیت است و می تواند عوارض این بیماری را کنترل کند. علائمی که باید مورد توجه قرار داد، شامل موارد زیر خواهند بود:

• بی هوشی
• سردرد
• تشنج
• تغییرات رفتاری
• از دست دادن بینایی

در صورتی که نمی توانید به صورت حضوری به پزشک و متخصص مرتبط مراجعه کنید، پیشنهاد این است که از متخصصین سایت دکتر با من در این زمینه کمک بگیرید.

به این ترتیب می توان به مشاوره آنلاین با متخصص مربوطه پرداخت و مشکلات را مطرح کرد. دکتر با من به معرفی مجموعه ای از بهترین متخصص و پزشکان مغز و اعصاب پرداخته است تا مراجعه کنندگان این متخصصان را مشاهده کنند و به بررسی آنها بپردازند.

خطرات و عوارض بیماری چیست؟

اغلب افرادی که به موارد خفیف این بیماری مبتلا می شوند، بدون هیچ عارضه ای بهبود پیدا می کنند. با این حال برخی از افراد با تغییراتی در رفتار یا گفتار خود مواجه می شوند که امکان دارد فراموشی و از دست دادن حافظه را نیز به دنبال داشته باشد.

تشنج را می توان شایع ترین عارضه بلند مدت این بیماری در نظر گرفت که در 10 تا 20 درصد از افراد به وجود می آید. به همین علت توصیه این است که اهمیت ویژه ای برای علت و درمان آن در نظر گرفته شود.

تفاوت مننژیت و آنسفالیت در چیست؟

هر دوی این بیماری ها جدی هستند و می توانند نگران کننده باشند. تفاوت اصلی بین آنها را می توان ناحیه ای دانست که روی آن اثر می گذارد؛ به این صورت که بروز این بیماری در مغز خواهد بود و مننژیت روی مننژ تاثیر خواهد داشت. مننژ لایه ظریف محافظت کننده از مغز و نخاع است.

کلام آخر

امید است این مقاله به برخی از سوال های متداول و ابهامات ذهنی در حیطه آنسفالیت مغزی پاسخ داده باشد. به عنوان نکته پایانی می توان گفت که چشم انداز فردی که به این بیماری مبتلا است، به عوامل مختلفی بستگی دارد که عبارت هستند از: دلیل، شدت بیماری، سن فرد و وضعیت سلامتی.

مطالعه ای در سال 2020 نشان داده است که در حدود 10 درصد از افراد در طی مدت زمانی که در بیمارستان بستری هستند، در بیمارستان از بین می روند. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد این موضوع و همچنین آشنایی با متخصصان و پزشکان می توانید به وب سایت دکتر با من مراجعه کنید و پزشکان معرفی شده در این مجموعه را بررسی و ارزیابی کنید.

بیماری ادرار سیاه یا آلکاپتونوری چیست و چه علائمی دارد؟

آلکاپتونوری (Alcaptonuria) یا بیماری ادرار سیاه نوعی از اختلال نادر ژنتیکی است که تجمع هموژنیستیک اسید در بدن را نشان می دهد. افرادی که به این اختلال مبتلا هستند، با کمبود آنزیم هموژنتیستیک دی اکسی ژناز (HGD) مواجه می شوند. این آنزیم موجب تجزیه ماده سمی هموژنتیستیک اسید می شود. در چنین شرایطی است که ادرار با قرارگیری در معرض هوا، سیاه رنگ می شود.

این مقاله به همین موضوع پرداخته است و معنا، تاریخچه، علائم، دلایل، خطرات و راهکارهای درمان این بیماری را ارائه داده است. با این مقاله همراه شوید و آن را تا انتها مطالعه کنید.

تاریخچه این بیماری

این عارضه را می توان یک بیماری قدیمی در نظر گرفت؛ شواهدی از این بیماری در مومیایی مصری ها مورخ 1500 سال پیش از میلاد توسط دانشمندان یافت شده است. با این حال واژه آلکاپتونوری برای نخستین بار در سال 1859 استفاده شد که مربوط به بیماری بود که یک ترکیب کاهنده در ادرار وی مشخص شده بود. این ترکیب بعدها به عنوان اسید هموژنتیزیک معرفی شد.

در سال 1908 ایده ای مهم توسط یک پزشک بریتانیایی مطرح شد که برخی از بیماری های ارثی از جمله همین بیماری انسانی به علت خطاهای ذاتی متابولیسم رخ می دهند. پیشنهادی برای نخستین بار توسط این پزشک ارائه شد که ژن های مرتبط در سطح سلولی، عملکرد مولکولی دارند.

آلکاپتونوری یا ادرار سیاه چیست؟

تشخیص و تعیین این بیماری به وسیله نقص هموژنتیسات 1 و 2- دی اکسی ژناز انجام می شود که ایجاد هموژنتیستیک اسید به مالیلاکتواستئیک اسید در مسیر تخریب تیروزین صورت می گیرد. سه ویژگی عمده آلکاپتونوریا را می توان وجود HGA در ادرار، آرتروز ستون فقرات و اونکروز (رنگ دانه های سیاه و سفید مایل به آبی درون بافت پیوندی) در نظر گرفت.

اکسیداسیون HGA که در ادرار منتشر می شود، تولید فرآورده ای شبه ملانین را انجام می دهد و حالت ادرار را تیره می کند. ظهور رنگ دانه سیاه تنها بعد از 30 سالگی انجام می گیرد. شروع آرتروز نیز در دهه سوم زندگی رخ می دهد. مواردی مانند رسوب رنگ دانه، سنگ کلیه، مشکلات قلبی و عروقی و سنگ پروستات را می توان به عنوان ویژگی های دیگر این بیماری مطرح کرد.

علائم بیماری ادرار سیاه چیست؟

​

علائم بیماری آلکاپتونوری یا ادرارسیاه

افرادی که به این بیماری مبتلا شده اند تا زمان بزرگسالی از این بیماری آگاهی ندارند. پیشرفت علائم معمولا به کندی صورت می گیرد.

تیرگی ادرار افراد مبتلا غیرطبیعی است یا ممکن است تیره شدن آن با قرارگیری در معرض هوا رخ دهد. ممکن است این تغییر چند ساعت زمان ببرد و به همین علت به آن توجهی نمی شود. در هنگام نوزادی ممکن است پوشک بچه دارای رنگ دانه سیاه شود که اغلب به آن بی توجهی می شود.

معمولا نخستین علامت مشخص آلکاپتونوری یا بیماری ادرار سیاه بعد از 30 سالگی مشاهده می شود و علت آن تجمع هموژنتیستیک اسید در بافت پیوندی به ویژه غضروف است. ممکن است در اکثر افراد غضروف درون گوش، نامنظم، ضخیم و آبی رنگ یا خاکستری یا سیاه شود.

در نهایت این تغییر رنگ می تواند روی پوست پوشش دهنده غضروف هم مشاهده شود. در بسیاری از موارد، تغییر رنگ سفیدی چشم نیز رخ می دهد. البته این رنگ دانه اختلالی در بینایی به وجود نمی آورد. به صورت خلاصه می توان گفت که علائم آن شامل موارد زیر هستند:

• لکه های سیاه در قسمت سفید چشم
• سنگ کلیه و سنگ پروستات
• آرتروز مفصلی در ستون مهره ها و مفاصل بزرگ (به ویژه زانو، لگن و شانه)
• ضخیم، نامنظم و تیره شدن غضروف درون گوش ها
• لکه های آبی روی پوست به ویژه در اطراف غدد عرق
• اختلالات دریچه های قلب و عروق قلبی
• سیاه شدن موم گوش

تجمع هموژنتیستیک اسید، دریچه های قلب را سفت می کند. این کار موجب جلوگیری از بسته شدن آنها به طرز صحیح می شود که اختلالات دریچه میترال و آئورت را به دنبال دارد. در موارد شدید تعویض دریچه میترال صورت می گیرد. سخت شدن عروق، فشار خون بالا را به همراه دارد.

دلایل این بیماری را بشناسید

جهش در ژن هموژنیستات 1 و 2 دی اکسی ژناز منجر به آلکاپتونوری می شود. انتقال این بیماری به صورت اتوزومی خواهد بود. به این معنا که هر دو والدین باید دارای این ژن باشند تا این بیماری ایجاد شود. میزان شیوع این بیماری به صورت دقیق مشخص نیست؛ اما معمولا از میان 250 هزار تا 1 میلیون تولد، تنها یک نفر است که به این بیماری مبتلا می شود.

اما در راستای تشخیص این بیماری و بررسی علائم آن نگران یافتن بهترین متخصص در این زمینه نباشید، چرا که دکتر با من لیستی از تمامی متخصصین ماهر در شهرهای مختلف را جمع آوری کرده است. این سایت می تواند ارائه خدمات پزشکی مورد نیاز مراجعه کنندگان را انجام دهد که مواردی مانند مشاوره پزشکی و عرضه محصولات پزشکی را در بر می گیرد.

در حقیقت این مجموعه می تواند ارتباط میان پزشکان و مراجعه کنندگان را میسر کند. مواردی مانند مشخصات و نحوه دسترسی به هر پزشک را می توان در وب سایت این مجموعه پیدا کرد.

تشخیص این بیماری چگونه انجام می گیرد؟

​

تشخیص بیماری آلکاپتونوری یا ادرار سیاه – اکو قلب

معمولا پزشکان با معاینه بیمار و توجه به ظاهر وی، برخی علائم را متوجه می شوند. در صورت ابتلای فرد به آلکاپتونوری یا ادرار سیاه، لکه های تیره در بخش سفیدی چشم به چشم می خورد، لکه های آبی رو به سیاه روی غضروف و روی پوست مشاهده می شود.

در صورتی که ادرار در معرض هوا قرار گیرد و به رنگ قهوه ای یا سیاه درآید، مشکوک بودن به این بیماری رخ خواهد داد. اگر کسی با استئوآرتریت مواجه شود، آن هم تست خواهد شد.

پزشک از تست کروماتوگرافی گاز استفاده می کند تا رگه های هموژنتیستیک در ادرار مشاهده شود. همچنین از تست ژنتیک نیز استفاده خواهد کرد تا ژن جهش یافته HGD را بررسی کند. گرفتن سابقه خانوادگی شخص برای تشخیص این بیماری سودمند است. البته بسیاری از افراد آگاهی ندارند که چنین ژنی دارند. ممکن است والدین از داشتن این ژن اطلاع نداشته باشند، اما انتقال دهنده باشند.

در افراد بالای 40 سال، توصیه می شود که نوار قلب هم گرفته شود تا بررسی اختلالات قلبی مانند اتساع آئورت یا سختی یا نارسایی آئورت با دریچه های میترال انجام شود. اکوی قلب با فرستادن امواج مافوق صوت به قلب و انعکاس خارج شده آنها از قلب به مشاهده عملکرد و حرکت قلب روی مانیتور می پردازد.

اغلب برای تشخیص سختی عروق کرونر توصیه می شود که از سی تی اسکن قلب استفاده شود. در این صورت تحویل تصاویر با جزئیات بیشتری به پزشک و بهترین دکتر متخصص اورولوژ مشهور در تهران و سایر شهرها انجام می شود.

راه های درمان آلکاپتونوری چیست؟

​

راه های درمان آلکاپتونوری – فیزیوتراپی

هیچ گزینه خاصی وجود ندارد که بتواند این بیماری را درمان کند. درمان بیشتر برای برطرف کردن علائم ظاهر شده در بیمار صورت می گیرد. برای افرادی که به این بیماری مبتلا هستند، به منظور درمان درد مفصلی، داروهای ضدالتهاب تجویز می شود. در موارد شدید توصیه می شود که از داروهای قوی تری مانند داروهای ضد درد تخدیری استفاده شود. کنترل درد با وضعیت خاص هر فرد تناسب دارد و نیازمند پیگیری بلند مدت و تطابق با فرد است.

انجام جلسه های فیزیوتراپی و کار درمانی که کمک می کند عضلات و مفاصل کشش و انعطاف پذیری داشته باشند، برای برخی از افراد سودمند است. مشاوره ژنتیک نیز برای افرادی که مبتلا هستند و همچنین خانواده های آنها مفید است.

برخی از افرادی که به این عارضه مبتلا می شوند، نیازمند مداخله جراحی هستند. تقریبا نیمی از افراد مبتلا به این عارضه در سنین 50 تا 60 سالگی نیاز دارند که مفصل، زانو، لگن یا شانه را جایگزین دارند. این افراد به ندرت نیازمند جراحی ستون فقرات (شامل جوش خوردن یا برداشت دیسک های کمر) هستند.

جراحی نیز ممکن است نیاز باشد تا دریچه های آئورت یا میترال تعویض شوند. در برخی از موارد باید نسبت به از بین رفتن سنگ های کلیه یا پروستات نیز از طریق جراحی یا درمان پیشگیرانه اقدام شود.

بی اثر بودن محدودیت های رژیم غذایی به اثبات رسیده است. لازم است پروتئین مصرف شود و دشوار بودن حفظ آن به مدت طولانی برای چنین افرادی اثبات شده است. همچنین محدودیت شدید و بلند مدت در مصرف پروتئین می تواند منجر به بروز عوارضی شود.

دوزهای بالای ویتامین C (ویتامین سی) در کودکان و بزرگسالان تاثیر قابل توجهی بر درمان این بیماری دارد؛ زیرا مانع از تجمع و رسوب اسید هموژنتیستیک می شود. البته مطالعات قطعی بالینی راجع به اثر استفاده طولانی مدت از ویتامین C به طور کلی موجود نیست و این موضوع ثابت نشده است.

خودداری از انجام فعالیت هایی که موجب وارد شدن فشارهای جسمی قابل توجه به ستون فقرات و مفاصل می شود نیز توصیه می شود؛ ورزش هایی با ضربه زیاد یا کار شدید دستی در این دسته قرار می گیرند.

درمان های در حال تحقیق برای آلکاپتونوری

پژوهشگران در حال مطالعه این موضوع هستند که مصرف دارویی به نام نیتیزینون برای درمان بالقوه این بیماری چه تاثیری خواهد داشت؟

این دارو در سال 2001 در دسته داروهای کم کاربرد قرار گرفته است تا اختلال متابولیک تیروزینمی را درمان کند. تحقیقات اولیه نشان داد که نیتیزینون، اسید هموژنتیستیک را در افراد مبتلا کاهش داد.

البته نیاز به انجام تحقیقات بیشتری وجود دارد تا مشخص شود که آیا مصرف آن می تواند از علائم آلکاپتونوری برای افراد جوان تر پیشگیری کند و همچنین بی خطر بودن آن در استفاده طولانی مدت تعیین شود.

مجموعه دکتر با من توانسته مجموعه ای از بهترین پزشکان و متخصصان را جمع آوری کند. به این ترتیب افراد از مواردی مانند موقعیت مکانی، شماره تلفن تماس، مشخصات، نوع تخصص هر پزشک، نحوه دسترسی و سایر موارد مرتبط با هر پزشک آگاهی پیدا خواهند کرد تا انتخاب مناسبی داشته باشند.

خطرات بیماری ادرار سیاه و چشم انداز بیماری در بلند مدت

امید به زندگی در افرادی که به آلکاپتونوریا مبتلا هستند، طبیعی است. با این حال، این بیماری می تواند فرد را در معرض اختلالاتی قرار دهد که عبارتند از:

• پاره شدن تاندون آشیل
• آرتروز لگن، مهره ها، شانه و زانو
• سنگ کلیه و پروستات
• سفت شدن عروق کرونر
• سفت شدن دریچه ها میترال و آئورت

به تاخیر انداختن برخی از این اختلالات با چکاپ منظم امکان پذیر خواهد بود. توصیه پزشک و بهترین دکتر متخصص کلیه و مجاری ادراری به بیمار این است که بررسی وضعیت خود را به طور منظم مورد توجه قرار دهد.

تست هایی که برای کنترل پیشرفت بیماری مورد توجه قرار می گیرند، عبارت هستند از:

• عکس از قفسه سینه به منظور کنترل دریچه های آئورو میترال
• عکس رادیولوژی از ستون مهره ها به منظور بررسی تخریب دیسک و سخت شدن مهره های کمر
• سی تی اسکن قلب برای یافتن علائم بیماری عروق کرونر

کلام آخر

در این مقاله اطلاعاتی درباره بیماری آلکاپتونوری توضیح دادیم که شاید کمتر کسی از آن خبر داشته باشد. افرادی که سایت دکتر متخصص کلیه و مجاری ادراری را جستجو می کنند، می توانند به وب سایت تیم دکتر با من مراجعه کنند و به بررسی پزشکان معرفی شده در این وب سایت بپردازند.

بیماری آلکالوز چیست و چگونه درمان می شود؟

​

آلکالوز (Alkalosis) به وضعیتی گفته می شود که افزایش بیش از حد سطح قلیایی در بدن آن را به وجود می آورد. این امر می تواند به دلایل مختلفی رخ دهد که کاهش سطح دی اکسید کربن در خون (که نوعی از اسید است) و افزایش سطح بی کربنات خون (که نوعی باز است) در این دسته قرار می گیرند.

ممکن است افراد مبتلا با علائمی مانند تحریک پذیری، اسپاسم عضلانی یا گرفتگی مواجه شوند. بدیهی است که در صورت زودتر تشخیص داده شدن این وضعیت و درمان به موقع می توان به نتیجه ای بهتر امیدوار بود. این مقاله قصد دارد در مورد این بیماری، دلایل، علائم و راهکارهای درمان آن مطالبی را به افراد علاقه مند ارائه دهد. با این مقاله همراه شوید و آن را تا انتها مطالعه کنید.

تاریخچه این بیماری

بسیاری از دانشمندان در آغاز دوره اکتشاف فیزیولوژی اسید – باز از دهه 1880 تا زمان مدرن با یکدیگر مشارکت داشته اند. در دهه 1880 تعریف اسید توسط آرنیوس ارائه شد و به عنوان ماده ای معرفی شد که در افزایش غلظت یون های هیدروژن در هنگام حل شدن با آب کمک کننده است. ایده هایی در مورد پژوهشگری دیگر ارائه شد که ترکیب ایده های دو پژوهشگر قبلی بوده است. این ایده ها راجع به الکترولیت ها بود که تعیین کننده فیزیولوژی اسید – باز بوده است.

ون اسلایک در سال 1920 به اصلاح تعریف قبلی ارائه شده در مورد اسید پرداخت. مطرح شدن نقش HCO3 در فیزیولوژی اسید – باز برای اولین بار به دهه 1950 باز می گردد.

گروهی از پزشکان دانمارکی، کشف آلکالوز متابولیک را طی ظهور همه گیری فلج اطفال در سال 1952 انجام دادند که آن را با استفاده از غلظت بی کربنات در پلاسما اجرا کردند.

از سال 1970 تا 1980 استوارت توانست اقدام به نشان دادن ادغام دقیق فیزیولوژی اسید – باز بالینی کند و متمرکز کردن HCO3 را در محیط های بالینی انجام داد.

آلکالوز چیست؟

خون تشکیل شده از اسیدها و بازها است که اندازه گیری سطح آنها در خون با مقیاس pH انجام می شود. حفظ تعادل صحیح میان آنها بسیار مهم است، تا جایی که یک تغییر جزئی می تواند منجر به بروز مشکلات سلامتی شود.

در حالت طبیعی، خاصیت اسیدی خون در مقایسه با خاصیت قلیایی اندکی بیشتر است؛ اما ممکن است سطح قلیایی بدن به دلایل مختلف بیشتر شود که آلکالوز نامیده می شود.

این عارضه دارای انواع مختلفی است و مواردی مانند وجود بیش از حد بی کربنات در خون، سطح پایین دی اکسید کربن به علت تنفس سریع یا عمیق و از دست دادن اسید از خون و غیره را می توان به عنوان علل ایجاد کننده آن در نظر گرفت.

ممکن است این وضعیت در نتیجه بیماری های زمینه ای دیگر ایجاد شود که سطح پایین پتاسیم یا هیپوکالمی را نیز شامل می شوند.

انواع این بیماری را بشناسید

​

آلکالوز تنفسی

به طور کلی می توان برای این عارضه 4 نوع اصلی در نظر گرفت که در ادامه شرح داده ایم.

آلکالوز تنفسی

زمانی که دی اکسید کربن در جریان خون به اندازه کافی موجود نباشد، این نوع از بیماری رخ می دهد. اغلب دلایل ایجاد این مسئله شامل موارد زیر است:

• هایپرونتیلیشن (تهویه بیش از حد ریه) که اغلب با اضطراب به وجود می آید.
• کمبود اکسیژن
• تب شدید
• قرارگیری در ارتفاعات بالا
• مسموم شدن با سالیسیلات
• بیماری کبد
• بیماری ریوی

آلکالوز متابولیک

بدن هنگام از دست دادن بیش از حد اسید یا زمان تولید بیش از حد باز با آلکالوز متابولیک مواجه می شود. این موضوع می تواند با دلایل زیر ارتباط داشته باشد:

• استفاده بیش از حد از دیورتیک ها
• استفراغ بیش از حد که الکترولیت را از بین می برد.
• بیماری آدرنال
• آنتی اسیدها
• ملین ها
• از دست دادن پتاسیم یا سدیم به میزان زیاد در مدت زمانی کوتاه
• بلعیدن تصادفی بی کربنات که در جوش شیرین وجود دارد.
• سوء مصرف الکل

آلکالوز هیپوکلرمیک

زمانی که میزانی قابل توجه از کلریدی که در بدن وجود دارد، کاهش می یابد، این نوع از بیماری رخ می دهد. علت این موضوع می تواند استفراغ یا تعریق طولانی مدت باشد.

کلرید به عنوان یک ماده شیمیایی مهم لازم است تا تعادل در مایعات بدن حفظ شود و تشکیل دهنده بخشی مهم از مایعات گوارشی بدن است.

آلکالوز هیپوکالمیک

زمانی که میزان پتاسیم معدنی بدن در حد طبیعی نباشد، آلکالوز هیپوکالمیک رخ خواهد داد. در حالت عادی، دریافت پتاسیم مورد نیاز بدن از مواد غذایی صورت می گیرد، اما به ندرت اتفاق می افتد که عدم مصرف کافی آنها منجر به کمبود پتاسیم شود.

بیماری های کلیوی، اسهال و تعریق زیاد را می توان از علل اصلی این عارضه در نظر گرفت. باید به این نکته نیز توجه شود که وجود پتاسیم در اندام های زیر ضروری است تا عملکرد مناسبی داشته باشند:

• کلیه ها
• قلب
• سیستم عصبی
• ماهیچه ها
• دستگاه گوارش

علائم بیماری آلکالوز

​

علائم بیماری آلکالوز

علائم اولیه: ممکن است علائم اولیه متفاوت باشد. احتمال تجربه موارد زیر در مراحل اولیه بیماری بالا است:

• بی حسی
• حالت تهوع
• لرزش دست
• اسپاسم و انقباض عضلانی بلند مدت

علائم جدی: در صورت درمان نشدن به موقع و سر وقت این بیماری، ممکن است این امر منجر به بروز علائم شدیدی شود که حتی احتمال شوک یا کما نیز وجود خواهد داشت.

در صورت مواجهه با هر کدام از علائم زیر، تماس با اورژانس یا مراجعه به نزدیک ترین اورژانس لازم است.

• گیجی
• سرگیجه
• مشکل در تنفس
• کند ذهنی
• کما

تشخیص بیماری

علائم این عارضه تا حدی بسیار زیادی مشابه با سایر بیماری ها است و ممانعت از اقدام برای تشخیص و درمان خودسرانه افراد در منزل امری بسیار مهم تلقی می شود.

در ابتدا پزشک برای تشخیص این وضعیت به بررسی سابقه پزشکی و علائم فرد می پردازد و اقدام به تجویز آزمایش هایی برای رد کردن بیماری های احتمالی دیگر می کند. برخی از این آزمایش ها عبارت است از:

• پانل متابولیک پایه
• آزمایش سطح pH در ادرار
• آزمایش ادرار
• تجزیه و تحلیل گاز خون شریانی

PH خون در حالت طبیعی، محدوده ای بین 7.35 تا 7.45 را در بر می گیرد و PH در سطحی بالاتر از 7.45 ممکن است نشان دهنده این عارضه باشد.

امکان دارد پزشک به بررسی سطح دی اکسید کربن و اکسیژن خون بپردازد که تشخیص درستی انجام دهد و بتواند وجود مشکلات تنفسی را رد کند.

برای تشخیص این بیماری که باید به درستی انجام شود، نیاز به پزشکی متخصص و ماهر خواهد بود که با وجود تیم دکتر با من دیگر کاری سخت یا زمان بر نیست.

به عبارت بهتر این مجموعه موجب ساده تر شدن برقراری ارتباط بین پزشکان و مراجعه کنندگان خواهد شد. این مجموعه مواردی مانند مشخصات و نحوه دسترسی به هر کدام از پزشکان را در اختیار شما قرار می دهد. این سایت قابلیت ارائه خدمات پزشکی مورد نیاز مراجعه کنندگان (از جمله مشاوره پزشکی و محصولات پزشکی) را دارد.

راه های درمان این بیماری چیست؟

​

راه های درمان بیماری آلکالوز

برنامه درمانی بستگی به این دارد که دلیل بروز این عارضه در شخص چه بوده است.

در آلکالوز تنفسی، سطح دی اکسید کربن باید به حالت عادی بازگردد. در صورت مواجهه فرد با تنفس سریع در اثر اضطراب، اغلب تنفس آرام و عمیق می تواند موجب بهبودی علائم و تنظیم سطح اکسیژن شود. اگر نتیجه آزمایش ها نشان دهد که سطح اکسیژن پایین است، می توان با ماسک به افزایش اکسیژن دریافتی ریه ها پرداخت.

در صورتی که درد، علت تنفس سریع باشد، احتمال دارد درد درمان شود و سرعت تنفس به حالت عادی برگردد و بهبودی علائم رخ دهد. اما اگر این وضعیت در نتیجه از دست دادن مواد شیمیایی مانند کلرید یا پتاسیم رخ دهد، معمولا داروها یا مکمل هایی تجویز می شود تا این مواد شیمیایی جبران شود.

در برخی از موارد این بیماری نشات گرفته از عدم تعادل الکترولیت ها است که برطرف شدن آن با نوشیدن مایعات به میزان زیاد یا نوشیدنی های دارای الکترولیت رخ خواهد داد. در صورت شدید بودن این وضعیت، بستری شدن فرد در بیمارستان الزامی است.

در اغلب موارد، بهبودی پس از شروع درمان رخ می دهد.

در این راستا دکتر با من توانسته است با جمع آوری مجموعه ای از بهترین پزشکان و متخصصان در زمینه های مختلف به افراد مراجعه کننده و متقاضی کمک کند. به این ترتیب افراد می توانند از مواردی نظیر مشخصات، موقعیت مکانی، شماره تلفن تماس، نوع تخصص، نحوه دسترسی و دیگر موارد مرتبط با هر پزشک متخصص آگاهی پیدا کرده و سپس برای انتخاب مناسب ترین پزشک اقدام کنند.

پیشگیری از آلکالوز چگونه امکان پذیر خواهد بود؟

​

پیشگیری از بیماری آلکالوز با سبزیجات

توجه به وضعیت سلامتی، هیدراته ماندن و رژیم غذایی سالم موجب کاهش یافتن خطر ابتلا به این بیماری می شود. مصرف مواد غذایی سرشار از مواد مغذی و پتاسیم می تواند با کمبود الکترولیت های بدن مقابله کند و در این زمینه کمک کننده باشد. در درجه اول این مواد در میوه ها و سبزیجات و برخی از مواد غذایی دیگر یافت می شوند که این موارد عبارت است از:

• موز
• شیر
• هویج
• اسفناج
• لوبیا
• سبوس

برخی از اقدامات که برای پیشگیری از کم آبی بدن لازم است، شامل موارد زیر هستند:

• نوشیدن روزانه آب به میزان 8 تا 10 لیوان
• نوشیدن آب پیش از ورزش، در حین و پس از آن
• اجتناب از نوشابه یا آبمیوه هایی که قند زیادی دارند و می توانند موجب کم آبی بدن شوند.
• مصرف نوشیدنی های جایگزین الکترولیت برای تمرین های شدید
• محدود کردن مصرف کافئین که در چای، قهوه و نوشابه یافت می شوند.

باید به این نکته توجه کرد که در صورتی که فرد احساس تشنگی کند، بدن وی با کم آبی مواجه شده است. با از دست رفتن میزان زیادی از الکترولیت های بدن، بلافاصله احتمال بروز کم آبی وجود دارد. استفراغ کردن در اثر آنفولانزا نیز می تواند زمینه ساز این موضوع شود. در صورتی که توانایی نگه داشتن مواد غذایی سرشار از پتاسیم را در معده خود ندارید، مصرف مایعات کافی (مثل آب)، نوشیدنی های ورزشی و سوپ های دارای آب گوشت توصیه می شود.

آلکالوز متابولیک چیست؟

چنانچه پیش از این نیز مطرح شد، هنگام قلیایی شدن بیش از حد خون، منجر به نوع متابولیک این بیماری خواهد شد. قلیایی نقطه مقابل اسیدی است. در زمان متمایل شدن تعادل اسیدی – قلیایی خون به سمت قلیایی شدن، عملکرد بدن بهتر خواهد بود.

این بیماری هنگام بروز یکی از موارد زیر رخ می دهد:

• کاهش یون های هیدروژن تولید کننده اسید (کاهش بیش از حد)
• افزایش یون های بی کربنات تولید کننده قلیایی (افزایش بیش از حد)

اکثر افراد با علائمی از نوع متابولیک این بیماری مواجه نمی شوند، در نتیجه ممکن است از ابتلا به آن اطلاع نداشته باشند. آلکالوز متابولیک یکی از انواع اصلی این بیماری از چهار نوع آن است.

انواع

دو نوع از این بیماری از نوع متابولیک موجود است که عبارت هستند از:

• نوع پاسخ دهنده کلرید که هنگامی رخ می دهد که یون های هیدروژن از دست بروند و اغلب با استفراغ یا کمبود آب بدن رخ خواهد داد.
• نوع مقاوم در برابر کلرید که در هنگام نگهداری یون های بی کربنات (قلیایی) زیاد در بدن رخ می دهد. همچنین انتقال یون های هیدروژن از خون به سلول ها نیز می تواند زمینه ساز بروز این وضعیت باشد.

همچنین یک بیماری به نام اسیدوز متابولیک موجود است که در هنگام اسیدی شدن بیش از حد خون یا مایعات اتفاق می افتد.

بدن توانایی جبران آلکالوز و همچنین اسیدوز را به کمک ریه ها دارد. ریه ها موجب خروج دی اکسید کربن از خون در هنگام تنفس و تغییر در قلیایی بودن خون می شوند. کلیه ها نیز نقش مهمی در از بین بردن و دفع یون های بی کربنات دارند.

در هنگام کافی نبودن عملکرد های طبیعی بدن برای جبران متعادل سازی آلکالوز و اسیدوز، بیمار نیازمند درمان های پزشکی خواهد بود.

علائم

احتمال دارد نوع متابولیک فاقد هرگونه علائم باشد. افرادی که به این نوع مبتلا هستند، اغلب از بیماری های زمینه ای ایجاد کننده آن گله دارند. این موارد عبارت است از:

• خستگی
• اسهال
• استفراغ
• التهاب در قسمت پایین پا

موارد شدید نوع متابولیک می تواند زمینه ساز موارد زیر شود:

• تشنج
• کما
• تحریک پذیری

درمان

درمان نوع متابولیک بستگی به علت اصلی آن و پاسخگویی آلکالوز به کلرید را دارد. در صورت بروز نوع خفیف پاسخ دهنده به کلرید از این بیماری، باید تغییراتی مانند افزایش نمک (کلرید سدیم) در رژیم غذایی بیمار لحاظ شود. یون های کلرید سبب می شود که اسیدی شدن خون رخ دهد که منجر به کاهش قلیایی شدن آن می شود.

در صورت تشخیص پزشک مبنی بر نیاز به توجه و درمان فوری، احتمال تجویز IV توسط وی وجود دارد. تزریق IV به عنوان یک روش بدون درد (تقریبا) شامل قرار دادن سوزنی کوچک درون رگ بازو است. اتصال سوزن به یک کیسه استریل دارای نمک محلول در آب توسط یک لوله و در بیمارستان انجام می شود.

درمان آلکالوز مقاوم در مقابل کلرید

احتمال بروز کمبود پتاسیم در بدن در صورت ابتلا به آلکالوز مقاوم در برابر کلرید وجود دارد. اما تزریق محلول سدیم کلراید در چنین وضعیتی می تواند باعث بدتر شدن شرایط شود. پزشک و دکتر داخلی مشهور در تهران و سایر شهرهای کشور در جستجوی راه هایی است که سطح پتاسیم بدن را افزایش دهد. موارد زیر می تواند موجب افزایش سطح پتاسیم شود:

• مصرف قرص های دارای کلرید پتاسیم به صورت روزانه و با نظارت پزشک (دو تا چهار بار در روز)
• دریافت کلرید پتاسیم به طور داخل وریدی

آلکالوز تنفسی

زمانی که تهویه مفرط (هیپرونتیلاسیون) PCO2 شریانی را کاهش می دهد و در نتیجه pH شریانی را افزایش می دهد، این نوع از بیماری رخ می دهد. اغلب حاملگی است که نوع تنفسی حاد این بیماری را به وجود می آورد. همچنین این حالت ممکن است در مواردی رخ دهد که عبارتند از: سالیسیلیسم حاد، آسیب به مراکز تنفسی، بیماری پیشرفته کبدی، تب و حالات سپتیک، افزایش سرعت تنفس (آمبولی ریه، پنومونی یا نارسایی احتقانی قلب).

هیپرونتیلاسیون مزمن در مواردی دیده می شود که به ارتفاعات بلند پاسخ تطابقی (کم بودن فشار نسبی اکسیژن در محیط مورد نظر) داده شود.

خصوصیات هیپرونتیلاسیون حاد شامل مواردی مانند پارستزی، کرختی اطراف دهان، سیاهی رفتن چشم و احساس سوزن سوزن شدن اندام ها می شود. در صورتی که علت تهویه مفرط، اضطراب باشد، تنفس مکرر در یک پاکت معمولا می تواند سبب خاتمه حمله حاد شود.

کلام آخر

در این مقاله به موضوع آلکالوز پرداختیم و به اشخاصی که سایت بهترین دکتر داخلی را جستجو می کنند، دکتر با من را معرفی کردیم. به چنین افرادی توصیه می شود که به این وب سایت مراجعه کنند و به جستجوی پزشک مورد نظر خود بپردازند. چرا که در این سایت آدرس مطب و فضای مجازی انواع متخصصین ماهر و همچنین اطلاعات تماس با آنها دسته بندی شده اند که یافتن آن برای مراجعان اصلا سخت نخواهد بود.

​

بیماری آمیلوئیدوز چیست و چگونه درمان می شود؟

بیماری آمیلوئیدوز (Amyloidosis) عارضه ای نادر است؛ در طول این بیماری، نوعی از پروتئین غیرطبیعی در برخی از اندام های بدن به وجود می آید و با عنوان آمیلوئید شناخته می شود. آمیلوئید موجب اختلال در عملکرد اندامی می شود که در آن ایجاد شده است.

این مقاله به همین موضوع پرداخته و مطالبی را در مورد این بیماری، علت بروز، علائم، خطرات، تشخیص و راهکارهای درمان آن ارائه داده است. با این مقاله همراه شوید و آن را تا انتها مطالعه کنید.

تعریف و معنای بیماری آمیلوئیدوز

چنانچه که به این موضوع اشاره شد، این بیماری به عنوان عارضه ای نادر شناخته می شود که در برخی از اندام های بدن به وجود می آید و می تواند موجب اختلال در عملکرد اندام مورد نظر شود. توجه به این نکته لازم است که ایجاد آمیلوئید در بدن خود به خود رخ نمی دهد، بلکه ساختار آن ترکیبی از چند پروتئینی است که در بدن وجود دارند. در نتیجه می توان گفت که شرایط خاصی، این بیماری را به وجود می آورد.

تاریخچه این بیماری چیست؟

​

رودولف ویرچو کاشف بیماری آمیلوئیدوز

کشف آمیلوئیدوز برای اولین بار مربوط به 150 سال پیش بوده است. پاتولوژیست معروف آلمانی با نام دکتر رودولف ویرچو این بیماری را کشف کرد.

درست است که از شناخته شدن این بیماری سال ها می گذرد، دسترسی به درمان های مربوط به آن تنها در 25 سال گذشته به شکلی وسیع امکان پذیر بوده است. این بیماری را می توان یک بیماری بسیار پیچیده در نظر گرفت که پزشکان اغلب به سختی می توانند آن را تشخیص دهند.

خطرات بیماری آمیلوئیدوز و درگیر شدن سایر ارگان ها

در برخی از افراد، بروز این بیماری به همراه بیماری های دیگر رخ می دهد. در چنین حالتی است که درمان بیماری زمینه ای می تواند تاثیر قابل توجهی در کنترل یا از بین بردن علائم این بیماری داشته باشد.

اما درمانی که برای این بیماری تجویز می شود، بسته به دلیل بروز آن می تواند مواردی مانند قطع عضو آسیب دیده، دارو درمانی، پیوند عضو، شیمی درمانی، پیوند مغز استخوان و سلول های بنیادی را در بر بگیرد.

هر چند امکان دارد که این بیماری باعث تحت تاثیر قرار گرفتن هر کدام از اندام های بدن شود، اما در حالت کلی بر ارگان هایی مانند کلیه، قلب، کبد، دستگاه گوارشی، طحال و سیستم عصبی بدن بیش از سایر ارگان ها تاثیر می گذارد.

دلیل بروز بیماری چیست؟

علت بروز این بیماری بستگی به عوامل گوناگونی دارد. در برخی از افراد زمینه های ژنتیکی و ارثی زمینه ساز پیدایش این بیماری خواهد شد. اما در برخی دیگر از افراد، این بیماری به علت دیالیز طولانی مدت و التهاب های درمان نشده به وجود می آید. در ادامه به انواع این بیماری (بر اساس علت بروز) اشاره خواهد شد.

AL

آمیلوئیدوز AL یا اولیه را می توان شایع ترین نوع این بیماری در نظر گرفت. این عارضه با عنوان نوع زنجیره ای سبک ایمونوگلوبین از این بیماری نیز شناخته می شود. این بیماری اغلب موجب تحت تاثیر قرار گرفتن کلیه، قلب، کبد و سیستم عصبی فرد می شود.

AA

AA آمیلوئیدوز ثانویه نیز نامیده می شود. زیرا اصلی ترین عامل به وجود آورنده آنها بیماری های التهابی مانند آرتریت هستند. به همین دلیل کنترل بیماری های التهابی این قابلیت را دارد که سبب کاهش پیدا کردن علائم مربوط به آمیلوئیدوز ناشی از آنها شود. اغلب در افرادی که به این نوع از بیماری مبتلا هستند، کلیه، طحال و کبد بیشتر تحت تاثیر قرار می گیرند.

ارثی

چنانچه از نام آن مشخص است، زمینه این نوع از بیماری می تواند ژنتیکی باشد. معمولا کبد نوعی غیرعادی از پروتئین را در این افراد به وجود می آورد. به همین علت است که تاثیر قابل توجهی بر اعصاب، کلیه و قلب گذاشته خواهد شد.

اختلالی که در اندام های مختلف بدن در این نوع از بیماری به وجود می آید، بر اثر وجود پروتئین ترستیک یا TTR است.

وحشی

شاید عجیب باشد، اما در نوع وحشی از این بیماری، پروتئین TTR که به وسیله کبد ساخته شده، طبیعی است. اما بعد از این که از تولید این پروتئین در بدن مدت زمانی معین سپری می شود، به دلایل نامعلومی، این بیماری به وجود می آید. نوع سیستمیک سالخورده از این بیماری نامی بود که پیش تر به این نوع از آمیلوئیدوز اطلاق می شد، زیرا نوع وحشی از این بیماری اغلب در مردان بالای 70 سال رخ می دهد.

معمولا قلب در افرادی که به این بیماری مبتلا هستند، درگیر می شود. اما در برخی از افراد نیز مشاهده شده است که سندروم تونل کارپال به وجود آمده است.

موضعی

این نوع از بیماری معمولا موجب درگیر شدن اندام ها و ارگان های مختلف می شود. در نوع موضعی از این بیماری برخی از ارگان ها آسیب پذیرتر از دیگر ارگان ها می شوند که عبارتند از: پوست، مثانه، گلو یا ریه.

در حالت کلی، نکته قابل توجه در زمینه بیماری آمیلوئیدوز این است که به موقع تشخیص داده و روش درمانی صحیحی برای آن در نظر گرفته شود. زیرا ممکن است در غیر این صورت فرد با عواقبی مواجه شود که غیر قابل جبران هستند.

عوامل افزایش دهنده بروز بیماری شامل چه مواردی است؟

درست است که احتمال بروز این بیماری مانند تعداد بسیار زیادی از بیماری ها در افراد گوناگون مشاهده می شود، اما در مجموع برخی از عوامل می توانند موجب افزایش احتمال بروز این بیماری شوند که عبارت هستند از:

• سن
• جنسیت
• سابقه خانوادگی
• دیالیز کلیه
• ابتلا به بیماری های عفونی و التهابی
• نژاد

در این راستا دکتر با من می تواند خدمات پزشکی گوناگونی را در اختیار مراجعه کنندگان قرار دهد که شامل مشاوره پزشکی و محصولات پزشکی است.

در حقیقت این مجموعه می تواند بین پزشکان و مراجعه کنندگان ارتباط برقرار کند. این مجموعه مواردی مانند مشخصات و چگونگی دسترسی به هر پزشک ژنتیک را تعیین می کند.

علائم بیماری چه مواردی را در بر می گیرد؟

​

علائم بیماری آمیلوئیدوز

در حالت کلی علائم بیماری آمیلوئیدوز بستگی به اندام هایی دارد که به وسیله این بیماری درگیر شده اند. اما در برخی از موارد نیز بروز این بیماری فاقد هرگونه علائم و با حالت خاموش است.

متاسفانه در چنین افرادی ممکن است فرصت طلایی برای درمان دیگر وجود نداشته باشد و در واقع این زمان طلایی از دست برود. در حالت کلی بروز این بیماری می تواند علائم و نشانه های زیر را به دنبال داشته باشد:

• احساس ضعف
• افت فشار
• خستگی شدید و غیر عادی بدن
• تورم مچ دست یا پا
• تنگی نفس
• یبوست
• اسهال خونی
• مشکلات بلع یا بلع دردناک
• ضربان نامنظم قلب (کاهشی یا افزایشی)
• لکه های پوستی پیرامون چشم
• کاهش وزن به صورت غیرعادی
• حساسیت پوستی
• زمخت شدن پوست
• کبودی های بی دلیل
• تغییر شکل در حاشیه زبانی
• افزایش اندازه زبان
• احساس سوزن سوزن شدن در دست و پا
• سندروم تونل کارپال
• تهوع

تشخیص بیماری چگونه امکان پذیر است؟

علائم بیماری آمیلوئیدوز ممکن است به علائم برخی از بیماری های دیگر شباهت داشته باشد؛ به همین علت در اکثر موارد تشخیصی که با توجه به علائم انجام می شود، نمی تواند چندان دقیق باشد و به صورت قطعی تایید کننده این بیماری شود. به همین دلیل است که انجام مواردی مانند تصویربرداری، آزمایش خون، نمونه برداری و آزمایش ادرار توصیه می شود تا میزان ریسک احتمالی که در تشخیص اشتباه وجود داشته است، کاهش پیدا کند.

توجه به این نکته نیز لازم است که معمولا عملکرد کبدی و تیروئید در آزمایش خون بررسی می شود تا دقت تشخیص بالا برده شود. نمونه برداری ها اغلب از مغز استخوان، چربی زیر پوست شکمی و اندام های آسیب دیده (مانند کلیه یا کبد) صورت می گیرد.

دکتر با من مجموعه ای از بهترین متخصصان را در زمینه های مختلف در کنار هم جمع کرده است. در نتیجه افراد می توانند با موقعیت مکانی، شماره تلفن تماس، تخصص، نحوه دسترسی و سایر موارد مربوط به هر پزشک آشنا شوند و در نهایت انتخاب مناسبی داشته باشند.

درمان آمیلوئیدوز چگونه صورت می گیرد؟

​

درمان بیماری آمیلوئیدوز

این بیماری فاقد درمانی مشخص است که در این زمینه به بسیاری از بیماری های التهابی دیگر شباهت دارد. در نتیجه همه روش های درمان که در مورد این بیماری وجود دارند، صرفا علائم را کنترل کرده و از پیشرفت آنها پیشگیری می کنند.

از طرفی چنانچه پیش از این نیز مطرح شد، در صورتی که بیماری های زمینه ای دیگر مانند آرتریت روماتوئید یا سل منجر به ایجاد این بیماری شده باشد، درمان یا کنترل بیماری زمینه ای مورد نظر تاثیر قابل توجهی در بهبود علائم خواهد داشت.

درمان هایی که در زمینه بهبود آمیلوئیدوز وجود دارند، عبارت هستند از:

• درمان دارویی از طریق داروهای مربوط به کلیه و قلب
• شیمی درمانی
• دیالیز
• پیوند سلول های بنیادی خون
• قطع عضو آسیب دیده برای پیشگیری از درگیر شدن اعضای دیگر
• پیوند عضو

کلام آخر

این مقاله به بررسی مواردی راجع به بیماری آمیلوئیدوز پرداخته است. آگاهی از این اطلاعات می تواند سبب شود که به موقع به پزشک مراجعه کنید و از عواقب غیر قابل جبران این بیماری پیشگیری به عمل آید.

در صورت مواجهه خودتان یا یکی از افراد نزدیک با علائم مشابه به این بیماری، بهتر است که به بهترین دکتر متخصص ژنتیک مراجعه کنید و با وی به مشورت بپردازید. به این ترتیب اطمینان حاصل خواهید کرد که مشکل چیست و آزمایش های مورد نیاز کدام است.

پس باید به یک دکتر متخصص ژنتیک مشهور در تهران و شهرهای دیگر مراجعه کرده یا سایت دکتر متخصص ژنتیک را جستجو کرد. توصیه این است که به وب سایت دکتر با من مراجعه شود و پزشکان معرفی شده در آن مورد بررسی قرار گیرند.

بیماری آکرومگالی چیست و چه علائمی دارد؟

وجود یک اختلال در سیستم عصبی بدن می تواند روی سایر بخش های مختلف بدن نیز تاثیر گذار باشد. این گونه از اختلالات می توانند باعث بروز بیماری های جدیدی باشند. هورمون های بدن ما از طریق غدد درون ریز و برون ریز ترشح می شوند. غدد بدن ما درون ریز و برون ریز هستند. غده هیپوفیز نیز یکی از غدد مهم بدن است که در ناحیه سر واقع شده است. در ادامه به بررسی بیماری آکرومگالی و ارتباط غدد با این بیماری می پردازیم.

بیماری آکرومگالی را بشناسیم

این بیماری جزو بیماری های نادر است که در اثر ترشح بیش از حد هورمون رشد ایجاد می شود. ترشح بیش از حد این هورمون باعث رشد بیش از حد استخوان ها می شود و فرم غیرعادی به بدن می دهد. هورمون رشد از هیپوفیز ترشح می شود.

با توجه به تحقیقات انجام شده، دانشمندان دریافته اند که اکثر افراد مبتلا دچار یک تومور خوش خیم به نام آدنوم هستند. این تومور می تواند منجر به بروز این بیماری شود. این بیماری اکثرا در میانسالی بروز می یابد. ابتلا به این بیماری از نظر جنسیتی تقریبا هیچ فرقی ندارد و در زنان و مردان به یک اندازه شایع است.

تاریخچه بیماری

​

تاریخچه بیماری آکرومگالی

اصطلاح آکرومگالی در سال1886 برای اولین بار توسط پیرماری ابداع شد. البته پیش از وی پزشکان دیگری مانند یوهان ویرسوابقی از این بیماری ارائه کردند. در آن زمان در اکثر بیماران مبتلا به آکرومگالی بزرگی هیپوفیز مشاهده شد. همچنین علت این بیماری پس از کشف هورمون رشد مشخص شد. در آغاز قرن بیستم با بوجود آمدن امکانات توانستند بیماری مورد نظر را با جراحی و رادیوتراپی کنترل کنند. در سال 1970 نیز درمان هایی برای این بیماری ارائه شد.

علائم بیماری

تشخیص این بیماری معمولا به کندی صورت می پذیرد. به شکلی که ممکن است متوجه شوید که سایز پای شما بزرگتر شده و تغییر کرده یا حلقه دست شما تنگ تر شده است.

علائم شایع آکرومگالی

• ابروی برجسته
• افزایش وزن
• خستگی
• سردرد
• صدای خشن و عمیق
• زبان یا فک بزرگ شده
• تعریق بیش از اندازه
• پوست ضخیم شده
• بوی بد بدن
• استخوان های بزرگ شده در صورت، دست ها و پاها
• مفاصل متورم که باعث محدودیت در حرکت می شوند.
• فضاهای بین دندانی
• رشد غیرطبیعی
• ناتوانی در خواب
• ضعف عضلانی

اگر فکر می کنید چند علائم را به طور همزمان دارید، باید در اسرع وقت به پزشک متخصص مغز و اعصاب مراجعه کنید.

خطرات بیماری

​

خطرات بیماری آکرومگالی

بیماری آکرومگالی بیماری جدی است که اگر درمان نشود، خطرات زیادی برای سلامت و زندگی فرد دارد که می تواند زندگی فرد را تهدید جدی کند.

اگر این بیماری در مراحل اول پیشرفت شناسایی شود، معمولا درمان و جراحی موفقیت آمیز خواهد بود. جراحی برای برداشتن تومورهای هیپوفیز در اوایل کار موفقیت آمیز است. مقابله با این بیماری در اکثر مواقع برای افراد سخت خواهد بود.

عوارض رایج در صورت عدم درمان این بیماری

• از دست دادن بینایی
• فیبروم های رحمی در زنانی که دچار تومورهای خوش خیم هستند.
• کاهش ترشح هورمون های غده هیپوفیز
• سندروم تونل کارپال
• رشد پیش سرطانی یا پولیپ روی پوشش روده بزرگ
• دیابت نوع دو
• آرتروز
• بیماری قلبی
• بزرگ شدن قلب
• فشار خون بالا یا فشار خون پایین
• گواتر که شامل بزرگ شدن غده تیروئید است و باعث تورم گردن می شود.

درمان بیماری آکرومگالی

​

درمان بیماری آکرومگالی

درمان بیماری شامل عمل جراحی و درمان دارویی است که در ادامه به بررسی هر یک از این ها می پردازیم.

اهداف درمان بیماری را بدانیم

• حفظ عملکرد طبیعی غده هیپوفیز
• بازگرداندن سطح تولید هورمون رشد به حالت طبیعی و عادی
• کاهش فشار اطراف هر تومور هیپوفیزی که در حال رشد است.
• بهبود علائم آکرومگالی

عمل جراحی

اولین گزینه ای که متخصص مغز و اعصاب به فرد مبتلا برای درمان پیشنهاد می کند، عمل جراحی است. عمل جراحی شامل برداشتن تومورهایی است که روی هیپوفیز اثرگذار هستند و در نتیجه باعث اختلال در ترشح هورمون رشد می شوند.

عمل جراحی تا حدودی می تواند عوارض و علائم این بیماری را بهبود ببخشد. یکی از عوارضی که احتمال می رود بروز یابد، آسیب به بافت هیپوفیز خواهد بود که تومور را دربر گرفته است. عوارض دیگری که این روش می تواند داشته باشد، شامل نشت مایع مغزی نخاعی و مننژیت است.

درمان دارویی

درمان دارویی یکی دیگر از روش هایی است که در صورتی که عمل جراحی موفقیت آمیز باشد، مورد استفاده قرار می گیرد. درمان دارویی عمدتا برای تنظیم میزان هورمون رشد به کار برده می شود. از این درمان برای کوچک کردن تومورها بهره می برند. این نوع از داروها غالبا برای تنظیم هورمون رشد یا GH نیز استفاده می شود.

داروهایی که برای کنترل بیماری بکار برده می شوند

• آنولوگ های سوماتوستاتین
• GH آنتاگونیست های گیرنده
• آگونیست های دوپامین
• تابش

پرتو درمانی نیز می تواند برای از بین بردن تومورهای سرطانی موثر باشد، از این رو پزشک متخصص ممکن است از پرتو درمانی برای کنترل بیماری استفاده کند.

این نوع درمان ممکن است با دارو همراه باشد و درمانی تدریجی است. اما تابش هم عوارض خاص خود را دارد. تابش ممکن است باعث اختلال در باروری افراد شده و در مواردی ممکن است باعث از دست دادن بینایی، ایجاد تومورهای ثانویه و آسیب مغزی شود.

سخن پایانی

بسیاری از بیماری ها وجود دارند که در صورت درمان آن ها می توان از بروز خطرات احتمالی که برای جان و سلامت انسان به وجود می آید، گرفته شود. خوشبختانه در حال حاضر با وجود پیشرفت تکنولوژی در حوزه پزشکی و دیگر قسمت ها بسیاری از بیماری ها قابل کنترل و درمان هستند.

در کشور عزیزمان ایران، بهترین دکترهای متخصص و بهترین جراحان، در حوزه های مختلف وجود دارند و همچنین روش های درمانی فراوانی نیز یافت می شود. دکتر متخصص مغز و اعصاب مشهور در تهران و سایر شهرستان ها روش های فراوانی برای آکرومگالی پیشنهاد کرده اند.

باید این پیشنهاد را به شما بدهیم که در صورتی که به پزشک متخصص خود دسترسی ندارید، می توانید از طریق سایت دکتر با من توسط بهترین متخصصان و پزشکان ویزیت شوید. این سایت در تلاش است که بهترین راه را برای ارتباط راحت تر پزشکان و بیماران فراهم کند.

شما در این سایت در هر ساعت شبانه روز می توانید با پزشک متخصص مغز و اعصاب مورد نظر خود در تماس باشید. این سایت حتی شما را با فروشگاه های لوازم پزشکی نیز آشنا می کند. شما می توانید مدارک پزشکی خود را به طور آنلاین برای دکتر مغز و اعصاب خود ارسال کنید. بنابراین در حالت کلی سایت دکتر با من امکانات و روش های ارتباطی موثری را برای افراد فراهم کرده است.